VIER HUWELIJKEN, ÉÉN VERKLARING VAN ERFRECHT

Hij trouwde vier keer. En nu is hij dood. Tijdens een hoger beroep over de verdeling van de boedel met echtgenote nummer drie. De procedure stokt. Want wie erven? De vierde vrouw? Kinderen uit eerdere relaties? Niemand weet het.

De rechter heeft geen verklaring van erfrecht. Zonder dat papiertje gebeurt er niets. Het hof gebiedt de erfgenamen: kom met een notariële verklaring, en zeg of jullie door willen. Ironisch: vier huwelijken, één vergeten testament. De levenden vechten nu uit wat de dode naliet – zonder te weten wie de vechtenden zijn.

De notaris wordt de redder in nood. De rechter wacht af.

Les: trouw niet vier keer zonder je papieren te regelen. Anders wordt je dood geen rust, maar een rechtszaak. En dat is geen erfenis om trots op te zijn.