TWENTE HOEFT VOOR EEN GOED VERHAAL NIET VER VAN HUIS

Een goed verhaal heeft geen paspoort nodig. Hanna van Hendrik en Polderjongens trekken met Twentse verhalen volle tribunes. De streek is kennelijk meer dan een aardig decor: ze kan ook de hoofdrol dragen.

Daar zit iets moois in. Het vertrouwde wordt gemakkelijk over het hoofd gezien. Wat dichtbij gebeurt, lijkt al gauw te gewoon voor het toneel. Tot er publiek voor gaat zitten. Dan blijkt dichtbij ineens precies dichtbij genoeg.

Ook voor Oldenzaal is dat een prettige gedachte. Rond de Plechelmus hoeft niet alles groter, grootser of internationaler te klinken om betekenis te hebben. Een streekverhaal mag gewoon op eigen benen staan.

Volle tribunes zijn dan een helder antwoord. Twente hoeft zich niet interessanter voor te doen. Wel graag even de telefoon op stil.