SPANJAARDEN, STAATSEN EN STADSBESTUURDERS

Tussen 1572 en 1597 was Oldenzaal een weerloze speelbal in de Tachtigjarige Oorlog. De stad werd heen en weer geslingerd tussen Staatse troepen en Spaanse bezetters, met verwoestende gevolgen.

Terwijl de katholieke kerk in Twente vanuit Rome werd bestuurd door ‘Apostolische vicarissen’—omdat bisschoppen hun bisdom niet konden bereiken—leden de inwoners zwaar onder de strijd. Vooral de Spaanse bezetting vanaf 1580 bracht moord, plundering en hongersnood.

In 1590 sloeg de wanhoop zo toe dat de stadsleiders heimelijk probeerden de stad aan de Staatsen over te dragen, zelfs voor een absurd hoge prijs van 4000 gulden per dag. Dit verraad werd echter niet beloond.

Uiteindelijk was het Prins Maurits die in 1597 de stad innam en de Spanjaarden verdreef. De Reformatie kreeg voet aan de grond en Oldenzaal bleef tot 1625 in Staatse handen. Een verhaal van overleven, verraad en religieuze omwenteling.