REGELS ZIJN REGELS, MAAR MENSEN ZIJN MENSEN

Bert Holst raakt vandaag in de wekelijkse Tubantia-column precies de kern. Hij legt de vinger precies op de zere plek.

Twee kwesties in Losser — de illegale begrafenis in De Lutte en de vergunningperikelen van de familie Loos — laten zien hoe een gemeente zich kan verschuilen achter formele plichten en procedures, terwijl de menselijke maat zoekraakt.

Holst pleit niet voor willekeur of het negeren van regels. Hij pleit voor de bereidheid om te kijken naar de situatie achter de regel: een familie die een laatste wens vervult, ondernemers die al vijf jaar wachten en best willen praten.

Juist daar had Losser kunnen kiezen voor overleg in plaats van aangifte en weigering. De kloof tussen overheid en burger wordt niet gedicht met meer formalisme, maar met meedenken en nabijheid.

Die boodschap voor de gemeente Losser verdient een dikke boeskoolpluim.