OLDENZAAL 1626: MEER DAN EEN VEROVERING

Oldenzaal zit vol fluisterende muren en verborgen verhalen. Vierhonderd jaar geleden stond hier alles op het spel. Spanjaarden, Staatsen, kanonnen en spanning. Nu is het een gewone dag en wandelt men er dwars doorheen.

De theaterwandeling neemt bezoekers mee langs figuren uit een bewogen verleden. De rotmeester die op de stadsmuren zijn manschappen bij elkaar schreeuwt, het zweet op zijn voorhoofd, terwijl de kanonnen van Ernst Casimir in de verte dreunen.

De moeder-overste met twijfel in haar ogen, die met haar zusters moet kiezen tussen vluchten of blijven. En Ernst Casimir zelf, die maar één doel heeft: winnen. Ze lopen tussen de wandelaars door, alsof de tijd even op pauze staat.

Het mooie is dat het niet alleen over helden gaat. Het gaat over gewone mensen met eigen angsten en keuzes. Een geestelijke die worstelt met zijn geloof. Een klooster dat moet beslissen wat te doen als de stad op instorten staat.

En terwijl de groep door de straten trekt, wordt één ding duidelijk: geschiedenis is geen stoffig verhaal, maar een levende herinnering. Oldenzaal viel destijds, maar staat er vandaag nog. En dat is een geruststellende gedachte. Zelfs op een gewone dag kun je dit opnieuw weer ‘beleven’.