LEEGTREKKEN

"Erotisch masseuse vrijgesproken van 'leegtrekken'." Wat een kop. Tussen aanhalingstekens, alsof de krant afstand neemt, maar ondertussen staat het woord er wel.

Vet. Bovenin. De eindredacteur die dit goedkeurde, wist precies wat hij deed. Clicks. Meer niet.

De rechtbank zei: géén oplichting. De man betaalde bijna tweehonderd keer.

Hij wist wat hij deed. Eenzaam, verliefd, wat dan ook. Geen misdaad. Maar dat staat niet in de kop. "Leegtrekken" verkoopt. De feiten niet.

Dit is geen journalistiek. Dit is een fuik. Een aanklager roept een woord, een eindredacteur denkt: mooi, die pakken we.

En de lezer? Die klikt, leest, en beseft te laat dat hij zelf leeggetrokken is.

De echte vragen — eenzaamheid, geld, dochters, fiscus — blijven liggen. Want daar klikt niemand op.

Een eindredacteur hoort feiten te bewaken. Deze verkocht ie voor een headline.