HET SPROOKJESBELEID VAN OLDENZAAL

Het oogt als een financiële huzarenstukje: het nieuwe college van Oldenzaal presenteert trots een sluitende begroting voor 2027. Geen paniek, geen pijnlijke keuzes. De bezuinigingen op cultuur zijn van tafel, de sportclubs hoeven niet meer te betalen en er is zelfs ruimte voor nieuw beleid. Maar hoe? Door de hand in de diepe pot van 35 miljoen euro aan algemene reserves te steken.

Dat is geen gezond bestuur, dat is problemen vooruitschuiven. Met 5 miljoen euro aan 'incidenteel' nieuw beleid wordt de burgers een rad voor ogen gedraaid. Want incidenteel geld betekent: eenmalig. Wat gebeurt er als de muziekvereniging volgend jaar weer op de stoep staat? En over 2028, wanneer de structurele tekorten wél keihard toeslaan, als Den Haag niet over de brug komt?

Oldenzaal koopt nu populariteit met haar spaargeld. Het is dweilen met de kraan open, terwijl men weigert de echte structurele problemen onder ogen te zien. Een sluitende begroting is mooi, maar deze bestuurlijke zeepbel spat straks uiteen.