DE WINDMOLENFARCE VAN OVERIJSSEL

Overijssel heeft een doel: 2,3 TWh windenergie in 2030. Het tekort? 440 GWh, oftewel zo'n 25 turbines. En na 2030 komen er nóg meer bij. Fascinerend hoe een provincie die de regie naar zich toe trok omdat gemeenten er niet uitkwamen, nu zelf met een rekenfout van jewelste zit.

Het proces was al een drama: gemeenten kregen een verplichte opgave, worstelden, en de provincie nam het over. Resultaat: bijna overal is de opgave "ingevuld" – behalve in Twente, waar nog geen enkele turbine staat. Dertig turbines moeten daar in 2030 560 GWh leveren. In een regio die nul ervaring heeft met windenergie. Succes met de vergunningen.

En nu? Gedeputeerde Staten gaan "in gesprek met individuele gemeenten" over de "restopgave". Eerst kijken welke gemeenten nog "ruimte" hebben. Maar dat levert niet genoeg op, geven ze zelf toe. Dus komen er "opnieuw afspraken". Kortom: een provincie die niet kan plannen, gemeenten die niet willen, en een doel dat steeds verder weg schuift. De wind waait wel, maar het beleid staat stil.