DE VERGETELHEID VERSLAGEN

Soms wint de stilte. Dan weer wint de herinnering. Vandaag wint Martin Meijerink – niet als iemand die gelijk wilde halen, maar als hoeder van helden.

Hij is geen oorlogsman, geen verzetsstrijder. Hij is een Oldenzaler met een geheugen dat niet wil zwijgen. Drie namen droeg hij aan: Mieke Borghuis, Jan J. Zorn, Mini Wevers. Drie verzetshelden, drie verhalen die anders in de archieven zouden zijn weggezakt. Hij schreef brieven, voerde gesprekken, incasseerde teleurstellingen.

Hij deed het niet voor eer, maar voor recht. Voor het recht dat wie het leven waagde voor een ander, niet verdwijnt in de vergetelheid.

En nu ligt het er: een straat voor Mini Wevers. Drie straten, zelfs. Geen monument van steen, maar van letters. Woorden op een bordje – die elke dag opnieuw de vraag oproepen: Wie was zij?

Daarin schuilt de grootste overwinning. Martin noemt zichzelf een oude man met een glimlach. Maar hij is meer dan dat: hij is de man die de geschiedenis een gezicht geeft, de herinnering wordt een adres.

Hulde, Martin. Je hebt de strijd niet gestreden voor jezelf maar voor ons allemaal. De stad Oldenzaal is rijker – niet door de namen op de borden, maar door uw vasthoudendheid.

De aanhouder wint niet. De herinnering wint. En vandaag wint Martin mee.