DE STIKSTOF WAANZIN: NEDERLAND PLAT, DUITSLAND PROFITEERT,

Welkom in het land van de doorgeslagen rekenmodellen. Aan de Nederlandse kant van de grens moeten Twentse boeren bloeden. Hun stikstofuitstoot mag de absurd lage grens van 0,005 mol per hectare niet overschrijden. Dat is nog minder dan de jaarlijkse ontlasting van één verdwaalde gans. Een mespuntje meel in de Grolsch Veste.

Slechts vijftig kilometer verderop, in het Duitse Bentheim, geldt een totaal andere werkelijkheid. Daar ligt de stikstofnorm liefst 4200 keer hoger. Duitsland bouwt er vrolijk veertig nieuwe stalcomplexen bij, goed voor ruim een miljoen extra kippen. De vraag naar eieren is immers hoog en er heerst goudkoorts.

Het stikstofmolecuul kent alleen geen paspoort. De Duitse wind waait die uitstoot gewoon over onze Nederlandse natuurgebieden. Terwijl wij onze eigen agrarische sector op microniveau kapotreguleren, lachen de Oosterburen zich een slag in het rond. Straks importeren we hun eieren, gefaciliteerd door beleid dat de Nederlandse boer simpelweg de nek omdraait.

Dit is geen milieubeleid, dit is bestuurlijke gekte. Wij krijgen de hoofdprijs voor de braafste idioot van de klas. De Duitse buren pakken de winst.