DE HAAGSE DUBBELE MORAAL

Den Haag hanteert een stuitende dubbele moraal. Wanneer het Rijk gemeenten de duimschroeven aandraait met strakke deadlines en dreigt met een dwangaanwijzing (trede 4 van het interbestuurlijk toezicht), staat de minister vooraan.

Maar zodra wethouder Ruby Berger op 26 oktober verantwoording komt afleggen over de opvang van 158 asielzoekers, geeft minister Bart van den Brink niet thuis. Hij heeft het "te druk" en stuurt een ambtenaar.

Dat een eindverantwoordelijke bewindspersoon weigert zelf aan tafel te zitten bij een formeel verantwoordingsoverleg, getuigt van bestuurlijke minachting. Den Haag stempelt Oldenzaal wel snel om tot 'weigergemeente', maar weigert zélf bestuurlijke verantwoording te nemen.

Terwijl Oldenzaal kiest voor democratische zorgvuldigheid, burgerparticipatie en het motto "liever realistisch en traag dan onhaalbaar" om een opgelegd 'Albergen-scenario' te voorkomen, rolt het ministerie met de spieren.

Zelf geen tijd vrijmaken voor de regio, maar wel dreigen de regie over te nemen en de rekening bij de gemeenschap neer te leggen: dat is geen krachtig bestuur, maar Haags machtsmisbruik.